Zampern

W casu mjazy januarom a měrcom se swěśi we Łužycy zapust. Nejstaršy źěl zapustojskego swěźenja jo camprowanje. Spócetnje jo z tym pśedstajanje wězane było, aby mógali se z pśewoblekanim a zogolenim tšachoty za śěło a dušu a teke za dom a dwór wótchylowaś. Pśewoblacone a kostiměrowane póstawy su śěgowali z brjazynymi witkami pśez wjas a su dotykowali z nimi dorosćonych a źiśi. Žywjeńska móc młodeje witki jo se dejała na luźa pśejś.

Starša literatura dopokazujo specielne kostimy camporakow. K nejstaršym póstawam słušaju mjadwjeź ze grochoweje słomy, bóśon a rejtaŕ na šumjelu a teke dwójna wósoba a jajowa žeńska – zwětšego muž w žeńskecych drastwach, kenž jajowy korbik nosy. Źinsa nosuju se teke druge kostimy.

W pśewóźowanju kapały du jadnotliwe camprowańske kupki wót dwóra k dwóroju. To su źiśi, młodostne, wóženjone muske abo žeńske. Na dwórach južo cakaju na camporakow. Pó reji z gózpozu a góspodarjom a zgromadnem paleńcu dostanu pjenjeze a jaja. Taki woglěd jo ako cesny woglěd. Zazběrane dary se zjěźe pózdźej pśi zgromadnem jajowem jěźenju.